hemera bloguje...

co prawda już nie czas na wspomnienia z balu sylwestrowego ale powiem bo się uduszę;) - było zajebiście!!!!! Tak jakoś ten czas leci...trzask prask i już niedługo zaczną się wiosenne porządki. Na komodzie stoją hiacynty, rosną jak szalone a gdy zakwitną... sama stanę się wiosną. Tak w ogóle jest pięknie, odnajdywanie się w życiu też bywa ciekawe. Poznaję siebie - zastanawiające - tyle człowiek przeżył a jeszcze jest w stanie wprawić się w osłupienie i zadziwia samego siebie . Czego się nauczyłam? Pffffffff... Tego wszystkiego, czego do tej pory nie wiedziałam;) i zgodnie z zasadą kubusia puchatka im bardziej wiem, tym bardziej jestem wolna, szczęśliwa i świadoma siebie samej. Doznałam olśnienia. Jak wiele daje niezależność, wolność myśli i słowa, jak bardzo daje się odczuć miłe ciepełko, które roztacza odczuwalne wreszcie poczucie własnej godności. Nie to, że staję przed lustrem i mówię - jestem mądra i piękna... (!!) ale... może wezmę to pod uwagę;) Rozdaję uśmiechy... a to obrazuje stan mojego wnętrza. No cóż... oznacza to, że jestem na dobrej drodze... i na szczęście jest to droga z możliwością jazdy prosto bez możliwości zawracania. Nudna jestem dzisiaj co...?? Eeeetam... naszło mnie... musiałam... zresztą to chyba MÓJ blog, chociaż trochę zaniedbany. Tak się zastanawiam czy nie zapomniałam o czymś... aaa... zrezygnowałam z wyjazdu... (ja pierniczę!jestem terminatorem) i mam piękną mięciutką owieczkę... ... cokolwiek to oznacza;) bez względu na bezsensowność wypowiedzi jest ok;) i na koniec - sheena... po Twoim wpisie aż mi drgnęło w serduchu - takie zwyczajne a jednak daje do myślenia... no dobrze już kończę.